Er beweegt wat in de wereld van de fotografie. Na een aantal belangerijke evoluties die je foto automatisch verbeteren door het inzetten van hulpmiddelen (beeldstabilisatie, gezichtsherkenning), zijn we nu aangekomen bij een moment waar de focus (pardon the pun) ligt bij de pure beeldkwaliteit en de beeldhoek. Klassieke eigenschappen die niet altijd even sexy zijn om uit te leggen, maar van levensbelang voor de toekomst van de markt.

Wat weet ik ervan, wat is van belang?

De markt voor reflexcamera’s heeft net een belangerijke evolutie gezien op het gebied van sensoren. Canon koos vele jaren terug voor de techniek van CMOS, de andere merken gingen resoluut voor CCD. Er is een technisch verschil tussen de twee, maar het resultaat is primair. CMOS heeft doorheen de jaren een gemiddeld betere ruisverhouding kunnen voorleggen. Dit betekend minder sneeuw, scherpere beelden, … Een sensor die beter tegen de hoge filmgevoeligheden kan (ISO’s). Enzelgänger was dus Canon, maar Nikon (of Sony) en Matsushita (Panasonic en dus ook Olympus) hebben de trend moeten volgen. Een strijd die op dit vlak lijkt uitgevochten. Door zich concurrentieel te willen onderscheiden hebben de camerafabrikanten ons een vaak betere beeldkwaliteit kunnen geven.

Bij de compactcamera’s is eenzelfde evolutie broodnodig. Wat voor een reflexcamera van belang is en waarvoor tijd wordt genomen bij de verkoop, is marketing-gewijs minder interessant voor de kleintjes. Algemeen wordt aangenomen dat één van de beste compacte camera’s de Fuji F31fd is. Een 6-Megapixels camera met een SuperCCD. Waarom is hij beter? Een grotere sensor met ‘maar’ 6 miljoen beeldpunten. Zuivere foto’s tot gevolg, omdat de ruisverhouding een stuk beter wordt. Hoewel de camera al ruim 2 jaar op de markt is, haalt hij nu nog steeds tweedehandsprijzen rond de 120 €.

Naast een betere ruisverhouding gaan grotere sensoren betere kleurweergave hebben, groter contrast, verminderd scherpstellingsveld (onderwerp komt beter ‘los’ van de achtergrond). De nieuwe producten die de laatste paar maanden op de markt werden gegooid, laten mij daarin het beste verhopen. Sinds lang is er een indicatie dat de megapixel-race minder belangerijk wordt en de beeldkwaliteit weer een prioriteit wordt. Nu krijgen we een aantal nieuwe trends aangereikt:

• Opschuiven naar Full Frame: amateur reflexen worden goedkoper. Full Frame betaalbaarder.
• De keuze van fabrikanten als Panasonic voor zijn topcamera’s (LX3) bewust een grotere sensor te kiezen, nl. van 1:2.5 naar 1:1.6 zonder meer megapixels te willen integreren.
• MiniCMOS van Canon voor de Powershot SX1: de pionier op dit vlak in de reflex toestellen gaat nu hetzelfde in gang zetten voor compacte modellen.
• MicroFourThirds van Olympus-Panasonic: een standaard die een brug moet vormen tussen echte reflexfotografie en compacte camera’s.

Eindelijk is er dus ontwikeling op domeinen die er echt toe doen. Samen met de kortere focaallengtes (25mm door Panasonic) en de verbeterde manuele instelmogelijkheden (Canon Ixus 980, Nikon S710) zijn er toestellen op de markt die afwijken van het klassieke/voorspelbare. Als al die evoluties nu eens willen samenkomen in één toestel…

WIM

copyright blog image: dpreview

This post is tagged canon, fuji, fujifilm, full frame, panasonic, superccd