Een klassieke uv filter wordt vaak enkel gebruikt als bescherming. Hoewel deze filter wel zijn waarde heeft – vooral in de bergen dan – is de efficiëntie van de filter bovenop de standaard UV coating op de lens niet van die aard om daarvoor specifiek een filter aan te schaffen. Andere filters zijn bijvoorbeeld een sky filter, ster filter, etc… Veel van die effecten kunnen overigens gesimuleerd worden met een beeldbewerkingprogramma als Photoshop.

Een polarisatiefilter is echter één van de weinige filters waarvan het effect niet kan gesimuleerd worden. Deze filter kan de reflectie van licht op een voorwerp beperken. Die eigenschap uit zich op een aantal manieren:

• in de lucht bevinden zich kleine waterpartikels die allemaal het zonlicht reflecteren. Met een polarisatiefilter kan je de lichte zweem in de lucht wegfilteren en wolken sterker later contrasteren tegen een dieper blauwe lucht.
• op het wateroppervlak is er altijd een reflectie te zien van de omgeving. Wil je die beperken gebruik je een polarisatiefilter.
• kleuren zullen een intenser effect geven, aangezien de reflectie op die kleur niet meer te zien is.
• een polarisatiefilter neemt ongeveer anderhalve stop licht weg. Veel licht tijdens het maken van de foto’s is dan toch wel aan te bevelen.

Het effect van een polarisatiefilter zal steeds het grootst zijn wanneer de zon zich onder een hoek van 90° met de lens bevindt (boven, links of rechts). Een volledig overtrokken lucht is niet ideaal, enkele wolken contrasteren immers beter.

In de voorbeeldfoto vind je een extreem voorbeeld terug hoe een polarfilter de weerspiegeling in het venster volledig weg werkt.

Zelf beschouw ik een polarisatie lens voor je standaard lens dan ook als een absolute must-have wanneer de zon schijnt. Het lijkt een truc voor beter resultaat en een effect dat een beetje overdreven is, maar als je rekening houdt met het verlies in afdruk, kom je vermoedelijk toch op een aardig reëel resultaat uit.

WIM

This post is tagged filter, polar, polarisatie