Een reportage in Foto-Video Chip Magazine van 07/2008 over René Groebli (geschreven door Olivier Hadji) heeft me erg kunnen boeien. De man in kwestie is van oorsprong een reclamefotograaf die al snel tijdens zijn studie (halverwege vorige eeuw) een voorkeur gaf aan expressie, creativiteit en gevoel. Techniek, dat in deze periode in volle ontwikkeling was, voelde hij aan als secundair.
Zijn ongebreidelde creativiteit komt vooral tot uiting in de donkere kamer, waar hij verschillende technieken uitprobeert en elke handeling minitieus noteert voor een eventuele reproductie. Hij mengt verschillende ontwikkelaars, werkt met gekleurde lampen, belicht reeds ontwikkelde film op glasplaten, werkt ook vaak met super gevoelige film… Het effect is ongezien, maar de sfeer die er in zijn foto’s ontstaat is uniek. Zijn vaak knallende kleuren worden gelinkt aan de pop-art beweging.
 Copyright: René Groebli |
 Copyright: René Groebli |
Vreemd is het wanneer deze ‘Magiër van de donkere kamer’ op zijn gevorderde leeftijd een vlotte overstap heeft weten maken naar het digitale tijdperk. Al zijn werk heeft hij gedigitaliseerd en in zijn nieuwe donkere kamer (Photoshop) speelt hij uitsluitend met kleuren, zonder aan de foto zelf veranderingen uit te voeren (wissen, toevoegen).
De koppigheid van sommigen om over te schakelen naar het digitale is voor deze doorwinterde ontwikkelaar geen probleem gebleken. Hopelijk behoudt hij zijn werk en technieken voor het nageslacht.
Ik raad je sterk aan eens een kijkje te nemen op zijn website (link) waar je vele van zijn foto’s kan bekijken.
WIM