Shift-lenzen zijn ideaal voor het Keystone effect probleem bij architectuur opnames op te lossen. Of in het andere geval juist daarin te overdrijven. In feite zijn de ‘kleinbeeld’ shift-lenzen maar flauwe afkooksels van de geavanceerde mogelijkheden van een technische camera waarbij alles kan versteld worden, om convergentie, perspectief, beeldhoek en scherptevlak te beïnvloeden.

Voor dit alles is o.a. je effectieve beeldcirkel van belang, dwz je geprojecteerde cirkelvormige lichtkegel moet groter zijn dan het gebruikte film/sensorformaat. Met ‘kleinbeeld’ camera’s vormt dit geen probleem daar de fabrikant de verstelmogelijkheden vaak beperkt. Bij een technische camera is hiervan echter geen sprake.

Eugene Atget

Een leuk verhaal, en de rede dat ik ook deze kleine bijdrage schrijf, gaat over Eugene Atget. Op het eerste zicht lijkt er met deze foto niets aan de hand. Maar de lens en de verstelling die Atget gebruikte om dit straatbeeld in Parijs te fotograferen was te klein. Atget lijkt een gedeelte van de daaruit volgende vignettering te willen verschuilen achter een architectonisch detail. (rondboog). Vaak drukte hij die vignettering in de donkere kamer nog wat door zodat ze nog donkerder werd.

Of hoe Atget’s voorliefde voor perfecte convergentie het haalde op het ‘keystone effect’ en vignettering. Zeer straf die Atget.

Keystone effect: een camera met een gefixeerde voor –en achterwand zal vanaf grondhoogte een hoog gebouw, dat parallelle, vertikale zijden heeft, naar boven toe smaller lijken.

Meer over Atget: link

WINNE

This post is tagged convergentie, eugene atget