De nacht van 25 juni fantastisch noemen, zou wat oneerbiedig zijn. Maar in Maaseik was er een feestje, een leuk drum ‘n bass feestje. Men stond er mij toe voor de eerste maal mijn draadloze triggers te gebruiken. De foto’s die ik wilde benaderen stonden in mijn geheugen gegrift. Het doel zeer duidelijk. Het pad er naartoe, verschrikkelijk moeilijk.

De problemen:

• De muren waren dan wel zwart, maar het plafond wit…
• De flits stond in standaard instelling veel te krachtig. Je wilt je flits als invulflits gebruiken, niet meer.
• Mijn tweede flits was niet instelbaar en vloog continu in stand-by.

Nu is alle begin moeilijk, en ze gaan mij geen twee keer hebben. Volgende keer een ‘niet-in-standby-vliegend-en-instelbaar’ flitske tussen de belichting en een tweede, ook instelbaar, los bij de hand. Tot hun eer: twee andere fotografen hadden dit gesnopen en pakten dit dan ook echt goed aan.

Door mijn beoogd eindresultaat sterk te willen benaderen, ben ik het nemen van goede foto’s uit het oog verloren. Van de nog weinig echt leuke foto’s, heb ik er enkele voor bokehs. De cadrage is cinema formaat (2.35:1) en dat maakt het allemaal wat intiemer (geen wit plafond). Nooit eerder had ik echt behoefte aan zwart-wit (het brengt zelden iets bij), maar in deze omstandigheden geeft het een tijdloos gevoel. De focus van de foto verhuist door het hoge contrast naar het publiek en hun uitdrukkingen. Ik kan niet anders dan terugdenken aan de film Control.

Laat weten wat je ervan denkt.

This post is tagged amen breaks, black&white, control, d&b, drum&bass, fuif, greyscale, maaseik, zwart/wit