Electronic Viewfinder Interchangable Lens (EVIL) of Interchangeable Lens Compact (ILC), hoe je’t kind ook wil noemen, deze kleine broertjes van de reflexcameras zijn onmiskenbaar in opmars.

Nadat Olympus en Panasonic met hun Micro Four Thirds in het VK en de VS furore maakten, brengen nu ook Samsung en Sony hun take op de nieuwe categorie op de markt.

Onlangs had ik de Samsung NX10 even in mijn bezit voor een iets uitgebreidere test. Aangezien ik geen testmateriaal en/of studio ter beschikking heb, zal ik ook vooral over de meer praktijk en field-relevante prestaties van het toestel praten. Ook voor de specs stuur ik je liever door naar andere websites, ik wil niet teveel in herhaling vallen. Without further ado volgt hier mijn impressie van de Samsung NX10.

Ergonomie/Handling

Bij het uitpakken van de NX10 merk je meteen dat je met een degelijk afgewerkt apparaat te doen hebben. Voor een ILC vond ik dat het toestel vrij goed in de hand ligt, dat heeft waarschijnlijk te maken met het meer klassieke design dat Samsung hier hanteert. De bedieningsknoppen liggen op de juiste plaats en het duurde niet lang voor ik vlot en efficient met het bakje kon werken.

De NX10 is groter dan de Sony NEX-3 en NEX-5 -die evenwel een APS-sensor gebruiken-, en verdient daarom vanzelfsprekend niet de titel van meest compacte, maar daarvan afgezien maant de handling en de positie van de knoppen meer aan het volle creatieve potentieel van de NX10 te benutten, waar de NEX-reeks eerder de klasse “consument met hogere verwachtingen” aan zal spreken. Niet dat die laatste als creatief tool compleet door de mand valt, maar doorwinterde fotografen zullen zich sneller thuis voelen bij de handling van de Samsung. Maar afmetingen zijn niet altijd een doorslaggevende factor, die theorie wordt in ieder geval gestaafd door het succes van de Panasonic G1/G2/G10.

Ik vond het enorm aangenaam om het schermpje van de NX10 te werken. Met mijn EOS 40D ben ik hier misschien niet veel gewoon, maar dit 3″ AMOLED display heeft me in genoeg verlichte omstandigheden in ieder geval overtuigd met zijn contrast, helderheid en scherpte. In tegendeel tot de electronische viewfinder, die eerder traag en klein uitviel. Zoals ik eerder al suggereerde, in donkere omstandigheden zijn full-time LiveView toestellen momenteel niet zo sterk als spiegelreflex-varianten omdat het menselijk oog een stuk lichtgevoeliger is dan een camerasensor. Dit maakt het dan ook veel moeilijker om met een ILC in het donker een compositie samen te stellen dan met de voorgenoemde spiegelreflexsystemen.

Scherpstelling

Ik heb gemengde gevoelens over de AF-prestaties van de NX10. Scherpstellen gebeurt relatief snel en stil, maar ik merkte dat circa één op tien foto’s backfocused uitkwamen. Misschien lag het aan het exemplaar, misschien ben ik niet grondig genoeg, of misschien verwacht ik teveel van het toestel, maar dit was een definitieve afknapper. In het donker werd dit probleem alleen maar erger, en zelf met AF-hulplicht kwamen een groot deel van de nachtfoto’s met flits compleet verkeerd gefocust uit het doosje.

De manuele focus op de kitlenzen is niet direct, maar “by wire”. Dit wil zeggen dat je bij het draaien aan de focusring de AF-motor activeert, in tegenstelling tot de meeste reflexsystemen, waar je rechtstreeks de koppeling met je autofocusmechanisme hebt. Concreet heb ik geen verschil gemerkt. Leuk is dat bij het manueel zoomen ook automatisch ingezoomd wordt, maar tegelijkertijd is het spijtig dat je magnificatie niet manueel kan instellen en je gelimiteerd bent tot 2x.

Algemene performance en scherpte

Hier heb ik geen klachten. In het algemeen ben ik tevreden van de scherpte en beeldkwaliteit van dit toestel, zowel in JPEG als in RAW. JPEG’s komen lichtjes zachter uit dan ik gewoon ben van mijn toch al iets oudere Canon, maar dat laat zich makkelijk aanpassen door een iets hogere scherpte te selecteren in het toestel. Het lichte gebrek aan zogenaamd lokaal contrast komt waarschijnlijk door de iets te sterke anti-aliasing filter die Samsung benut.

De 18-55mm kitlens is niet slecht in vergelijking met de concurrentie, maar is zoals alle kitlenzen niet de meest interessante oplossing. Dit systeem laat niet veel alternatieven toe met autofocusing, dus ik hoop dat Samsung in de loop der tijd dit schaarse gamma wat aanvult. Naar verluidt is de 30mm pancake-lens wel een aanrader, hoewel ik dit niet uit eigen ervaring kan bevestigen omdat ik ze nooit in handen heb gehad. De theorie steunt deze stelling wel, aangezien prime-lenzen vaak scherp zijn door hun eenvoudige constructie. Voeg hier nog de degelijke 55-200mm telezoom bij, en het huidige gamma NX-lenzen is compleet. Bovendien wordt deze formatie binnenkort nog versterkt met oa. een 20mm groothoek prime, een macro en een compactere 20-50mm standaardzoom.

Over de snelheid valt weinig op te merken. De NX10 start met een vrijwel indrukwekkende snelheid op, en is quasi onmiddelijk klaar om te schieten. Een burst-snelheid van 3bld/sec, ongelimiteerd op JPEG en 5 beelden op RAW is niet specifiek snel, maar zeker niet traag. Op 1.4 MPixel JPEG kan men een serie van 30 beelden per seconde maken met één druk op de knop.

De Smart Range dynamisch bereik-optimalisatie werkt naar mijn ervaring effectief. Ik kan weinig beelden terugvinden waar het dynamisch bereik verkeerd zat. Men kan dus zonder veel kunstgrepen een evenwichtig belicht beeld bekomen. Ook de metering zat er zelden naast. Het enige minpunt dat ik kon bemerken is dat de camera vaker gebruik maakt van lange sluitertijden, in plaats van een hogere ISO-waarde te selecteren. Dit kan voor beginnende gebruikers frustrerend zijn, aangezien het toestel (ondanks degelijke beeldstabilisatie) zo vatbaarder is voor bewegingsonscherpte.

Gimmicks en bijgeleverde software

De picture wizard is een leuke feature om eens mee te spelen. Het biedt een in-camera oplossing om RAW’s op een creatievere manier te verwerken. Het is het soort functie dat je eens voor de lol gebruikt op een feestje, niet direct voor serieus gebruik, maar toch lollig. En het werkt tegelijktertijd met de 720p videofunctie.

De bijgeleverde software is een soort afgekookte versie van de RAW-verwerkingssoftware van SilkyPix heb ik me laten vertellen. Hoe afgekookt kan ik niet zeggen, ik heb nog nooit met dat pakket gewerkt. Wat ik wel kan zeggen is dat Lightroom-gebruikers zoals ik eerder ontevreden gaan zijn met dit bijgeleverde RAW-verwerkingspakket. Spijtig genoeg is er bij mijn weten nog geen update voor Adobe Camera RAW-plugins die het gebruik van de .sam-files toelaat, maar dat komt er hopelijk wel in de toekomst. Tot dan zit je vast met het tamelijk onduidelijke bijgeleverde pakket, maar ook hier kan je als iets ervarener computer-gebruiker ook aan wennen. Dit bevestigt nog maar eens dat camerafabrikanten niet altijd even bedreven zijn de the ways of the software.

Conclusie

PRO

• Goede ergonomie, in het ILC-systeem naar mijn standaarden één van de meest ergonomische toestellen
• Overzichtelijke interface en vlotte bediening stimuleert creatief en manueel gebruik
• Zeer degelijke beeldkwaliteit
• Superieur 3″ AMOLED-scherm
• Beeldkwaliteit degelijk tot zeer degelijk in vergelijking met concurrentie
• Zeer degelijk dynamisch bereik
• Responsief, degelijke burst-modus in vergelijking met concurrentie

CONTRA

• Autofocusproblemen, zeker in donkere omstandigheden (met mijn exemplaar alleszins)
• AF Hulplicht helpt weinig
• Viewfinder nutteloos in iets of wat donkerder omstandigheden
• Oninstelbare beeldmagnificatie in MF-modus
• Pover RAW-verwerkingspakket

Al bij al is de Samsung NX10 een degelijke camera. Sommigen zullen betreuren dat het toestel bij de grotere ILC-systemen hoort, maar dat komt de ergonomie toch wel van pas. Kijk maar naar de Panasonic G1/G2/G10, die ook zijn succes kent, en overigens met een kleinere Micro Four Thirds-sensor is uitgerust. De grote vraag is natuurlijk, is de NX10 de moeite waard? Na mijn (kleine nuance: in vergelijking kortere) ervaring met andere ILC-cameras is de NX10 zeker het bekijken waard als je in de markt bent voor dit soort toestel.

Het spreekt tegelijkertijd de “ik ben de compacte sensor-cameras moe maar wil geen baksteen meesleuren”-consument aan met zijn overtuigende en simpele automatische modus, net als de “ik zoek een lichtere reiscamera voor casual gebruik”-amateur/professioneel, met zijn intuïtieve manuele controles. Let wel dat je een goed exemplaar te pakken hebt, want mijn algemene indruk van de autofocus was eerder aan de negatieve kant, zeker in donkerder omstandigheden.

Natuurlijk heeft dit soort camera zijn mankementen, maar welk toestel in dit segment heeft dat niet? Ik heb buiten voorvermeld issue geen blatante tekortkomingen gemerkt.

• Beeldkwaliteit: 66/100
• Autofocus: 53/100 (wegens terugkerende problemen)
• Ergonomie/handling: 71/100
• Praktische waarde: 67/100

Gemiddelde score: 64/100

- SVEN

This post is tagged evil, nx10, review, samsung, test