De fotoblog zoals origineel opgestart door Sven Dolahsek en Wim Gielis.

Hoe we elkaar zijn tegengekomen en waarom we elkaar elke dag zien, laten we volledig aan uw fantasie over. Waar het wel om draait is dat we beide een interesse in fotografie hebben. Die interesse zorgt voor niet veel als je nooit uit je luie stoel komt en dat gaf onmiddelijk de ideale aanleiding om een fotoblog te starten.

Ik leg uit. Sven en ik hebben onze creatieve momenten. Vele vrienden in onze omgeving vullen ons daar meer dan in aan. Als je het idee krijgt een reportage te maken (en dat is mijn laatste idee – ik weet niet waarom) over een schietclub, dan kan je dat in je eentje gaan doen en die files gezellig op je harde schijf archiveren. Geen motovatie dus. Als je ze daarentegen met de nodige pretentie kan tonen aan de mensheid, dan is dat leuk (vooral voor de mensen die het schrijven) én vooral motiverend.

Waar staat “bokeh” dan voor? Wel, boke is de Japanse term voor de onscherpte/”flouheid” (dank u Edwin) wanneer je in de opname (foto-video) het scherpgestelde veld verlaat. Het is een effect dat duidelijker wordt naarmate het opnameoppervlak groter wordt en de telewerking sterker is. De “h” voegde men er aan toe in de Engelse taal om te vermijden dat de term, die er niet aanwezig in was, zou worden uitgesproken als “/bowk“.

Het idee (sommigen blijven “de idee” schrijven, maar niemand spreekt dat zo uit) voor de titel is eerder natuurlijk gegroeid. We moeten daarvoor absoluut ook de naam van Wim Massoels in vermelden. Het is zijn idee om Bokeh – een serieuze term en écht forografie jargon – te linken aan een sandwich. Waarbij ook ineens blijkt dat hij ze liefst met choco heeft.

Toch willen we ook vermelden dat deze titel ook aangeeft dat wij ons zelf niet ernstig nemen en dringen we erop aan dat iedereen die ook maar een opmerking, fout of gewoon een idee wil aanmelden dat ook kan. Any publicity is good publicity. Elke commentaar is nuttige commentaar !

De auteurs: Sven en Wim